Dodelijk ongelukken bij door mij bezochte motorwedstrijden

Motorsport is een snelheidssport en daar zijn risico's aan verbonden. Na het zien van de prachtige documentaire Road besluit ik uit te zoeken bij welke motorwedstrijden die ik bezocht heb er dodelijke ongelukken zijn geweest. Dat blijken er 8 te zijn. Ik ben t/m 2016 bij 729 wedstrijden geweest waarvan 101 races.

datum
plaats
naam

7-6-1965
25-6-1966
22-5-1972
28-6-1975
7-9-1975
14-8-1976
8-2-1981
28-8-2011

Tubbergen
Assen
Tubbergen
Assen
Assen
Oldebroek
Loenen
Oss
John Bacon
Norman Huntingford
Leo Commu
Rolf Thiele
Nico van der Zanden
Martin van Tol
Hans Bel
Steven Peeters
Op internet informatie gezocht over deze personen en
ook in mijn eigen archief en geheugen gebruikt.

In januari 2017 zag ik de documentaire Road, die op de Belgische tv werd uitgezonden. Het gaat over de Ierse broers Joey en Robert Dunlop, die jarenlang toprijders zijn in Roadracing: het racen op stratencircuits, waarvan de TT op het eiland Man de bekendste is (of de beruchtste met 270 doden in haar 100-jarige geschiedenis). Vooral Joey is een grootheid, hij wint 26 maal op Man een TT-race, maar verongelukt in 2000 op 48 jarige leeftijd in Tallinn (Estland). Zijn acht jaar jongere broer Robert overkomt hetzelfde acht jaar later in Noord Ierland tijdens de training van de 250cc van de NorthWest200. Twee dagen later wint zijn zoon Michael diezelfde 250cc!
John Bacon (7-6-1965)

John Bacon met vrouw

Wij waren met Pinksteren in Den Haag, maar mijn opa heeft mij op Tweede Pinksterdag in alle vroegte naar het station gebracht zodat ik met de eerste trein naar Almelo kon. Helaas kreeg de trein vertraging. Mijn fiets stond in de stalling in de kelder van het station van Almelo. In de haast om snel thuis te komen schoot het achterwiel uit het gootje dat naast de betonnen trap zat en de band stootte lek. Wandelend bereikte ik ons huis aan de Duindoornstraat. Mijn vriendjes Hennie, Marcel en René waren toen al weg naar de races in Tubbergen. De eerste race begon om 11.30 uur en ik was maar iets te laat. Vanaf Albergen ben ik het circuit langsgelopen tot aan de Kroezeboom in Fleringen om ze te zoeken. Sommige stukken langs het circuit waren niet toegankelijk voor het publiek en dan moest je omlopen. Op een gegeven moment ben ik omgekeerd en heb het hele stuk (zo'n 7 kilometer) weer teruggelopen. Zij bleken die dag in de eerste bocht na de start gezeten te hebben, maar in de drukte heb ik ze niet gezien. In de bocht is tijdens de 250cc de Engelse rijder John Bacon verongelukt. "Het bloed kwam uit zijn helm" wisten mijn vriendjes de volgende dag te melden.


John Bacon met dochtertje Linda op de Greeves
Leo Commu (23-5-1972)

Leo Commu op de 250cc Yamaha

In 1972 zaten we met een grote vriendengroep bij de Kroezeboom bij Fleringen. Het was een rampjaar in Tubbergen. In het dorpje Fleringen, waar het circuit dwars doorheen liep, verloor Mike Grant de macht over het stuur en reed het publiek in. Een toeschouwer overleed. Het was het jaar dat Leo Commu, “de vliegende timmerman” uit Hilversum, verongelukte. Een dag later overleed hij in het ziekenhuis van Enschede. Hij was populair in ons vriendenclubje vanwege zijn lange haren en dat was in die tijd in de motorwereld een uitzondering.


Rolf Thiele
(28-6-1975)

Nico van der Zanden (7-9-1975)

Dit ongeval heb ik heel in de verte zien gebeuren. Ik zat op de tribune een paar honderd meter voorbij start/finish. Het was de laatste ronde van de laatste race in Assen. De coureurs werden al afgevlagd en waar ik zat begon het publiek weg te gaan. Toen ging in de kniebocht, laatste bocht voor de finish en zo'n 600 meter verderop, iemand onderuit. Even later zei iemand "Niets aan de hand, ik zie hem alweer staan". Dat bleek dus niet zo te zijn, las ik de volgende dag in de krant.

Martin van Tol (14-8-1976)

Op de website "Racehelden van Weleer" staat een reactie van Joop Stap uit 2010:
Helaas was ik getuige van het ongeluk van Martin van Tol in Oldebroek. Ik reed achter hem toen hij een snelle rechterbocht niet kon halen, reed even parallel met de strobalen mee en stak ineens rechts over. Hij kwam voor mijn ogen boven een strobaal tegen een boom. De klap was zo groot dat zijn helm losliet, ik moest zelf in kuip duiken om de helm ontwijken. Volgens mij is er in een voorgaande ronde ook al iets met hem gebeurd, met de start zat ik voor hem, dus ik zou hem eigenlijk gaan lappen, maar wat? Heeft toch veel indruk gemaakt en achter gelaten.

Hans Bel (8-2-1981)

Na afloop van de 2e manche van de 250cc junioren, waar Hans Bel als negende was afgevlad, werd de voormalige internationale rijder onwel en overleed ter plekke. Na enige tijd werd meegedeeld dat de laatste wedstrijd van het programma niet meer werd verreden en dat de cross afgelopen was.
Op het internet is niets over Hans Bel te vinden, maar heel toevallig heb ik een foto van hem uit 1968. Zelf gemaakt, want heel soms nam ik toen wel eens een fototoestel mee. Het is de start van de 250 cc kampioenscross in Holten. Hij rijdt met nummer H8 en zit voor twee toprijders: Frans Sigmans (H4) en Ton van Heugten (H3) (beiden ook al jaren geleden overleden).

In Oss werd de laatste wedstrijd om het Open Nederlands kampioenschap zijspancross gehouden. Als bijschrijving in het programmaboekje kon de Belg Steven Peeters genoteerd worden. Hem had ik nog niet eerder bij een cross zien rijden. In de eerste ronde van de 1e manche ging het fout toen de combinatie over de kop sloeg en beide mannen onder de machine kwamen. Van een ruime afstand de afhandeling van het ongeluk gevolgd. Toen de ernst van de situatie duidelijk werd en de gewonde bakkenist was afgevoerd ben ik naar huis gegaan. Enige tijd later werd de wedstrijd afgelast. De rest van het jaar geen motorwedstrijd meer bezocht.

Steven Peeters (28-8-2011)


gedeelte van de rouwbrief

In Tubbergen staat aan monument voor de vijf doden (3 coureurs en 2 toeschouwers) die te betreuren zijn. Het staat op de hoek van de Kloosteresweg/Oldenzaalsestraat. Hier was de 1e haakse bocht van het circuit (nu een rotonde met motorkunstwerk dat verwijst naar de races van vroeger).


onthulling in 2012 met nabestaanden o.a. Gonnie Commu en de twee kinderen van John Bacon

Circuits worden veiliger en daarmee kunnen en worden er meer risico’s genomen. In 2016 werden 18 race-GP’s verreden. Inclusief alle trainingen waren er 1062 valpartijen in de drie klassen (Moto3 (410), Moto2 (364) en MotoGP(288)), inclusief die met fatale afloop voor Luis Salom op 3 juni in Spanje. Koploper in de crashlijst werd Sam Lowes (Moto2) met 30 crashes. Jim Redman (1931) zesvoudig wereldkampioen tussen 1962 en 1965 en winnaar van 45 GP's (de enige coureur naast de legendarische Mike Hailwood die 3 GP-wedstrijden op één dag wist te winnen) zei het eens zo: “Tegenwoordig vallen de coureurs, kloppen het stof van hun motorpak en rijden weer door. In onze tijd keek je wel uit om te vallen, de risico’s waren enorm. Er is zelfs een seizoen geweest dat ik geen enkele keer viel en toch wereldkampioen werd.” Na een zware val in de GP van België in 1966 stopte hij met racen. Maar hij is de laatste jaren nog te zien als eregast bij classic demoraces waar hij een nog rondrijdt op een van de Hondaracers uit die tijd. Hij was in Tubbergen in 2009 waar hij een handtekening zette in mijn programmaboekje van de TT van Assen van 1965 (klik hier).


heel veel meer informatie over fatale ongelukken is te vinden op de website

Van de Engelsman Norman Huntingford (verongelukt in de 1e ronde van de zijspanrace in Assen 1966) is geen aanvullende informatie te vinden op het internet.

Verder heb ik drie races bezocht waarbij tijdens de training op de dag voor de wedstrijd een dodelijk ongeval plaatsvond:
Henk Lodder in Venray op 20-8-1977
Kees Hogewoning in Zandvoort op 21-4-1979
Ad Slot in Assen op 22-6-1989

Vroeger werd er gereden op stratencircuits en waren obstakels langs de baan afgedekt met strobalen. De toeschouwers stonden vaak dicht op de baan achter een dranghek of een stuk touw. Tegenwoordig sta je als toeschouwer vaak (te) ver van het circuit af. Bij een racedemo (geen wedstrijd, maar een demonstratie met oude racemotoren) sta je nog wel vaak dicht langs de baan en dat in combinatie met het ongedempte motorgeluid zorgt voor een ouderwetse sfeer.

TERUG